Tu-2S WWII Soviet Bomber

Opis

Samolot opracowany w 1940 r. pod kierunkiem A. N. Tupolewa na zlecenie radzieckiego Ministerstwa Obrony i Dowództwa Lotnictwa. Zbudowane trzy prototypy oznaczo symbolem: 103 (ANT-58), 103U (ANT-59), 103W poddano próbom i badaniom w okresie od maja 1941 do sierpnia 1942 r. Prototypy byly badane na silnikach rzedowych AM-37 o mo 1030 kW (1400 KM) i na silnikach gwiazdowych ASz-82NW o mocy 1250 kW (1700 KM) z róznymi typami smigiel. Przeszly tez poligonowe próby z zastosowaniem kilku typów zróznicowanego uzbrojenia. Wzorcem dla podjecia seryjnej produkcji zostal prototyp 103W z silnika gwiazdowymi ASz-82NW. Seryjne samoloty otrzymaly oznaczenie Tu-2. Samoloty pierwszej krótkiej serii informacyjnej wprowadzono w 1942 r. do jednostek lotnictwa bombowego 3 Armii Powietrznej na front Kaliniñski. Tu podjely aktywne dzialania bojowe, w wyniku których wprowadzono na biezaco w serii szereg zmian konstrukcyjnych polepszajacych warunki uzytkowania samolotu na polu walki. Wielkoseryjna produkcje Tu-2S wyposazonych w silniki ASz-82FN o mocy 1361 kW (1850 KM) urochomiono w trzech wytwórniach jeœienia 1943 r. Rozwinieciem tej wersji byl samolot Tu-2 z silnikami ASz-83 o zwiêkszonej mocy do 1400 kW (1900 KM). W 1944 opracowano i skierowano na front takze odmiane szturmowa samolotu Tu-2Sz. Samoloty Tu-2 wszystkich wersji do koñca wojny operowaly na glównych kierunkach dzialañ bojowych Frontu Nadbaltyckiego, Frontu Bialoruskiego, Frontu Ukraiñskiego i nastepnie na Dalekim Wschodzie przeciwko silom japoñskim Armii Kwantuñskiej. Po wojnie samolot byl nadal rozwijany (eksperymentalne Tu-2D, Tu-2DB, Tu-2ACz, Tu-2 RSzR) i produkowany seryjnie w wariancie podstawowym bombowca nurkujacego (Tu-2S), samolotu rozpoznawczego (Tu-2R) i torpedowego (Tu-2T). W latach 1950-1957 samoloty Tu-2 posiadalo równiez polskie lotnictwa bombowe.