AK 11741 Soviet Aircraft Colors 1941-1945 Set

Opis

Farby modelarskie serii tzw. 3-ciej generacji. Farba jest gotowa do bezpośredniego użycia zarówno do malowania pędzlem jak i aerografem. Każdorazowo przed użyciem należy wstrząsnąć buteleczką przez około minutę by wymieszać zawarty pigment. Farby te charakteryzują się wysokim poziomem zawartości pigmentu. Malowanie pędzlem wymaga rozcieńczenia w niewielkim stopniu, malowanie aerografem wymaga rozcieńczenie z większą ilością rozcieńczalnika, tak by uzyskać konsystencję mleka. Pojemnik o pojemności 17ml. Pomocnym ułatwieniem jest miejsce na górze opakowania przeznaczone na kroplę farby i łatwą późniejszą identyfikację koloru. Powszechne stosowanie kamuflażu na samolotach Sił Powietrznych ZSRR rozpoczęło się od rozkazu z 20 czerwca 1941 roku, czyli na dwa dni przed rozpoczęciem Wielkiej Wojny Ojczyźnianej. Oczywiście rozkaz ten nie mógł być wykonany w ciągu kilku dni, więc do walki weszły samoloty radzieckie pomalowane zgodnie z wcześniejszymi instrukcjami i przepisami. Różniły się one od jednokolorowych schematów po wzory kamuflażu składających się z kilku kolorów, przy czym te ostatnie były noszone przez mniejszą liczbę samolotów, które wcześniej były wykorzystywane w lokalnych konfliktach. Eksperymentalne prace nad badaniem i wdrażaniem kamuflażu w ZSRR, prowadzone były od 1926 roku, ale pierwsze radzieckie samoloty pomalowane takimi wzorami pojawiły się dopiero w 1939 roku. Wcześniej malowanie ochronne stosowano głównie na radzieckich samolotach. Od 1937 roku barwy radzieckich samolotów zmieniały się jak w kalejdoskopie. Zanim jedna opcja stała się standardem, na jej miejsce pojawiła się inna, a następnie trzecia. Jednostki sił powietrznych mogły być wyposażone w różnie pomalowane samoloty tego samego typu, w tym samym czasie. Ponieważ samoloty nie były przemalowywane na poziomie jednostki, cała ta różnorodność została częściowo zachowana do 22 czerwca 1941 roku. Około 1937 roku, prawdopodobnie pod wpływem schematów malowania niemieckich samolotów Legionu Condor, używanych podczas hiszpańskiej wojny domowej, dodano jasnoszare kolory. Były to emalia olejna AE-9 i lakier nitrocelulozowy AII jasnoszary, oba przeznaczone do wykończenia zewnętrznego samolotów lądowych. AII był przeznaczony do malowania tkaniny, która została wstępnie zaimpregnowana bezbarwnym "aerozolem pierwszej powłoki" AIN, jak również do malowania tkanin, jak również do powierzchni drewnianych, które zostały pokryte tkaniną i przygotowane do malowania. Emalia AE-9 była przeznaczona do malowania zewnętrznych duraluminiowych powierzchni samolotu, ale mogła być również stosowana do wewnętrznych powierzchni kadłuba.