Prahistoria ziem Polskich Tom I - książka wyd. 1975

Opis

Niniejszy tom jest dziełem zbiorowym, opracowanym wysiłkiem ośmiu autorów. Przy podejmowaniu ogólnej charakterystyki źródeł archeologicznych stanowiących podstawę opracowania prezentowanego tu odcinka pradziejów niezbędne jest zwrócenie uwagi na trzy zasadnicze kwestię: metodę uzyskiwania źródeł, ich zakres rzeczowy i ilościowy oraz rozrzut geograficzny. Jednym z kluczowych momentów w dziejach ludzkości było przejście od prostego przyswajania dóbr otaczającej przyrody do świadomego wykorzystania jej praw w produkcji żywności, to znaczy celowego wysiewania i rozsadzania roślin oraz chowu zwierząt domowych. Biorące udział w tym procesie wspólnoty ludzkie dzięki zapewnieniu sobie względnie stałych źródeł pożywienia w stosunkowo krótkim czasie stworzyły trwałą podstawę do wszechstronnego rozwoju biologicznego i cywilizacyjnego. Znalazło to wyraz w znacznym wzroście samych populacji oraz w szybko postępującym wzbogaceniu się ich kultury materialnej i duchowej. Znajomość rolnictwa i hodowli, a także towarzyszące im zdobycze cywilizacyjne opanowały stopniowo coraz to szersze tereny. Rozprzestrzeniały się one w różnoraki sposób. Wchodziły tutaj w rachubę zarówno bezpośrednie wędrówki rolników z ich najstarszych lub wtórnych ośrodków krystalizacyjnych, jak też przekazywanie nowych form kolejnym grupom sąsiadującym. Okres, w którym dokonywały się na poszczególnych terenach wskazane wyżej przeobrażenia gospodarcze i związane z nimi zmiany, nazywa się młodszą epoką kamienia lub neolitem. Tej epoce w dorzeczu Odry i Wisły poświęcone jest niniejsze opracowanie.