Szlakiem Gaudíego. Przewodnik

Opis

Jerzy ŻebrowskiSzlakiem Gaudíego. Wizje Architekta inspirowane naturą. PrzewodnikISBN: 978-83-8122-092-7240 stron formatu A5, całość w kolorze, blisko 500 ilustracji, okładka miękka ze skrzydełkami, wewnątrz przedniego mapa Hiszpanii z zaznaczonymi opisywanymi umiejscowieniami dzieł Architekta, wewnątrz drugiego analogiczny plan Barcelony. Wydanie I. Pruszków 2026  We Wstępie Autor pisze:  Antoni Gaudí, najwybitniejszy przedstawiciel katalońskiego modernizmu, nurtu europejskiej architektury z przełomu XIX i XX wieku, zmarł 10 czerwca 1926 roku, dwa tygodnie przed swymi 74. urodzinami, wskutek ran odniesionych w wypadku tramwajowym. W 2026 roku przypada setna rocznica jego tragicznej śmierci.

Do grona katalońskich modernistów należało wielu wybitnych architektów, m.in. Lluís Domenech i Montaner, Josep Puig i Cadafalch, Enric Sagnier, czy Josep María Jujol, ale właśnie Gaudí okazał się twórcą najbardziej oryginalnym i nowatorskim. Jego projekty budzą do dziś respekt, podziw i szacunek. W historii światowej architektury niewiele jest postaci o tak niekwestionowanym dorobku.

Aż siedem zaprojektowanych przez niego budowli (Park Güell, Palacio Güell, Casa Mila, Casa Vicens, krypta i Fasada Bożego Narodzenia bazyliki Sagrada Familia, Casa Batlló oraz krypta w Kolonii Güell) znalazło się na Liście Światowego Dziedzictwa UNESCO. Strzelisty, widoczny zewsząd w panoramie Barcelony i od 1882 roku będący wciąż w budowie Kościół Świętej Rodziny (Sagrada Familia) stał się niekwestionowanym symbolem stolicy Katalonii. Zarówno ta świątynia, jak i projektowane przez Gaudíego oryginalne kamienice przy alei Passeig de Gracia (Casa Battló i Casa Mila) oraz Park Güell – niedoszła dzielnica-ogród dla barcelońskich bogaczy – należą do obowiązkowego programu wycieczek po Barcelonie.

Aby godnie uczcić okrągłą rocznicę śmierci Gaudíego, wybierzmy się w podróż szlakiem jego twórczości, nie tylko po Katalonii, gdzie pozostawił najwięcej swoich dzieł, ale także na Majorkę i w północne rejony Hiszpanii, do León, Astorgi i w okolice miasta Santander.

Poznamy też — dzięki zachowanym szkicom, rysunkom i fotografiom — zaprojektowane przez niego budowle, które nie dotrwały do naszych czasów i te, które z różnych powodów nigdy nie doczekały się realizacji, a miały powstać nawet w tak odległych miejscach, jak Tanger w Maroku, Chile i Nowy Jork.

A na koniec sprawdzimy, jak sztuka Gaudíego wpływała na twórczość innych architektów, zarówno za jego życia, jak i przez sto kolejnych lat.

Nasza podróż będzie fascynującą, pełną niespodzianek i estetycznych wrażeń intelektualną przygodą!

A oto dwadzieścia jeden rozdziałów przewodnikaANTONI GAUDÍ (1852–1926): ARCHITEKT BOGA… I BOGACZYLA NAU GAUDÍ W MATARÓ (1878–1883): HALA FABRYKI TEKSTYLNEJCASA VICENS (1883–1888): LETNIA REZYDENCJA FABRYKANTA KAFELKÓWEL CAPRICHO (1883–1885): DOM SŁONECZNIKÓWSAGRADA FAMILIA (1883–1926): ARCYDZIEŁO ARCHITEKTA BOGA  FINCA GÜELL [PAWILONY GÜELL] (1884–1887): MITYCZNY OGRÓD HESPERYD  PALAU GÜELL (1886–1888): LUKSUSOWY PAŁAC W KAMIENICY  KOLEGIUM TEREZJAŃSKIE (1888–1889): PRZYKLASZTORNA SZKOŁA DLA DZIEWCZĄT  PAŁAC BISKUPI W ASTORDZE (1889–1893): NEOGOTYCKI ZAMEK Z BAJKI  CASA BOTINES (1891–1892): POGROMCA SMOKA W KRÓLESTWIE LWA  BODEGAS GÜELL (1895–1901): WAROWNIA NA SKALISTYM WYBRZEŻU  CASA CALVET (1898–1899): Flirt Baroku z secesją  KRYPTA W KOLONII GÜELL (1898–1917): ŚWIĄTYNIA ROBOTNICZEGO OSIEDLA  TORRE BELLESGUARD (1900–1909): HOŁD GAUDÍEGO DLA PATRIOTYCZNEJ TRADYCJI  PARK GÜELL (1900–1914): DZIELNICA-OGRÓD DLA BURŻUAZJI  CHALET DE CATLLARAS (1902–1903) I OGRODY ARTIGAS (1903–1910): PIRENEJSKIE FANTAZJE GAUDÍEGO  KATEDRA NA MAJORCE (1903–1915): RENOWACJA GOTYCKIEJ ŚWIĄTYNI  CASA BATLLÓ (1904–1906): CUD PRZEMIENIENIA  CASA MILA (1906–1912): KAMIENIOŁOM W ŚRODKU MIASTA  GAUDÍ DLA WTAJEMNICZONYCH  NAŚLADOWCY GAUDÍEGO