Hydrometeorologiczny ustrój zalewu wiślanego - Wacław Wiszniewski - książka wyd. 1975

Opis

Zalew Wiślany (ros. Zalew Kaliningradzki), zwany też Świeżym lub Fryskim jest drugim pod względem wielkości zalewem w strefie brzegowej południowego Bałtyku (rys. 1). Jest zatoką wewnętrzną Zatoki Gdańskiej, części Morza Bałtyckiego. Biorąc pod uwagę jego położenie, należy do kategorii wód przejściowych pomiędzy wodami lądowymi a morzem [10]. Potwierdzają to prace [20, 21], gdzie na podstawie typologii wód w Polsce, zaliczono Zalew Wiślany do wód przejściowych, o charakterze laguny z substratem mułowym i piaszczystym. Zalew Wiślany można również określić jako lagunę [18]. Stanowił on dawniej jeden z głównych odbiorników wód Wisły. Po odcięciu ramion delty od głównego koryta Wisły, w Zalewie znacznie wzmogła się rola czynnika morskiego [23]. Obecnie jest on prawie zamknięty. Jedyny kontakt z wodami morskimi odbywa się poprzez Cieśninę Pilawską we wschodniej części Zalewu, na terytorium Rosji.