Knieć błotna- kaczeniec (Caltha palustris) pojemnik P11 (doniczka 11X11X12cm); 1 szt., żółte / w odcieniu żółtym
Opis
Knieć błotna (Caltha palustris)- uprawa i zastosowanie w ogrodzieKnieć błotna (Caltha palustris) potocznie nazywana kaczeńcem to bylina należąca do rodziny jaskrowatych (Ranunculaceae). W środowisku naturalnym spotyka się ją w Europie, Azji i Ameryce Północnej. Występuje pospolicie także w Polsce – na bagnistych łąkach, wilgotnych zaroślach, brzegach rzek, przydrożach i w strefie brzegowej zbiorników wodnych. Roślina wytwarza bulwiaste kłącze. Tworzy kępy osiągające wysokość 30-40cm, częściowo pokładające się. Liście są nerkowate, mięsiste, błyszczące. Kaczeniec jest najbardziej dekoracyjny w maju, gdy kwitnie. Kwiaty są charakterystyczne – mają żółtą barwę, są błyszczące, sześciopłatkowe i posiadają bardzo dużą liczbę pręcików. To gatunek miododajny. Jest rośliną wskaźnikową stanowisk wilgotnych.
Wymagania i uprawa kaczeńców:Knieć błotna lubi miejsca półcieniste, wtedy obficie kwitnie a jednocześnie nie jest narażona na wysychanie. Na pełnym słońcu może także rosnąć jeśli stanowisko jest dostatecznie wilgotne. Preferuje podłoża żyzne, gliniaste, stale wilgotne. Radzi sobie nawet w glebie okresowo lub stale zalanej wodą. Gatunek jest w pełni mrozoodporny. Nie wymaga szczególnych zabiegów pielęgnacyjnych. Należy go podlewać w czasie susz, o ile nie jest uprawiany w miejscu bagiennym. Można go sadzić jesienią (najlepiej) lub wczesną wiosną. Rozmnażanie generatywne (wysiew nasion) lub wegetatywne przez podział najczęściej praktykuje się w okresie jesiennym. Knieć jest mało podatna na choroby i szkodniki.
Zastosowanie kaczeńca błotnego w ogrodzie:Bylina najczęściej służy do dekoracji zbiorników wodnych (oczko wodne, staw), strumyków oraz ogrodów bagiennych. Może rosnąć nawet w wodzie na głębokości nie przekraczającej 15cm. W ogrodach „wodnych” jest jedną z najwcześniej kwitnących roślin. Nadaje poszczególnym miejscom dzikiego, naturalnego charakteru. Szczególnie dobrze wygląda w ogrodach wiejskich, angielskich, naturalistycznych oraz leśnych. Roślina zawiera trujący związek anemoninę (właściwości drażniące), ale jest omijana przez zwierzęta. Wykorzystuje się ją także w ziołolecznictwie (świeże ziele używa się m.in. do leczenia ran, kamicę nerkową, żółtaczkę i na trądzik). Nie powinno się go jednak stosować we własnym zakresie.
