Elegie duinejskie - Rainer Maria Rilke - książka wyd. 1973

Opis

Czemu więc, jeśli już trzeba, porę istnienia na ziemi  przybrać jak wawrzyn, nieco ciemniejszy niż wszelka  inna zieleń z małymi falami na każdym  brzeżku liścia (jak uśmiech wiatru): - czemuż tedy  do ludzkiej przymuszać się doli - i unikając losu  tęsknić za losem?...  Och, nie, że jest szczęściem  ten przedwczesny przywilej bliskiej utraty.  Nie z ciekawości albo dla wprawy serca,  co by mogło być także w wawrzynie...  Ale że ziemski byt znaczy wiele i że wszystkiemu tutaj  jesteśmy na pozór potrzebni, całej tej znikomości,  co nas przedziwnie dotyczy. Nas, najbardziej znikomych. Raz tylko,  wszystko tylko raz jeden. Raz i nie więcej. My także  raz tylko. Niepowrotnie. Lecz to  raz tylko istnieć, jeśli nawet raz tylko:  istnieć na Ziemi, wydaje się nieodwołalne.