Bez oklasków

Opis

W najnowszej książce Kamili Dreckiej, autorki między innymi "Pamiętam" o Szewachu Weissie czy "Aktor musi grać, by żyć" o Arturze Barcisiu, jeden z najpopularniejszych polskich aktorów Jan Engert opowiada o swoim życiu zawodowym i prywatnym. Do tej pory pisali o nim inni - autorce jako pierwszej udało się go namówić do szczerej i głębokiej rozmowy o samym sobie. Jakiego Jana Englerta poznamy z ich dialogu zawartego w książce pod znaczącym tytułem "Bez oklasków"?

Urodzony w 1943 roku Jan Englert jest polskim aktorem teatralnym i filmowym, reżyserem teatralnym, profesorem sztuk teatralnych i pedagogiem. Ukończył Wydział Aktorski Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie, a na dużym ekranie zadebiutował rolą łącznika Zefira w filmie Andrzeja Wajdy "Kanał" z 1956 roku. Jest aktorem warszawskich teatrów: Polskiego, Współczesnego, Narodowego - od 2003 roku pracuje jako dyrektor artystyczny tej sceny. Grał w dziesiątkach kultowych filmów, między innymi u Andrzeja Wajdy, Kazimierza Kutza, Janusza Zaorskiego, Filipa Bajona, a także w serialach Janusza Morgensterna, Jerzego Antczaka, Ryszarda Bera i Jana Łomnickiego.

Uwielbiany przez widzów, ceniony przez krytyków na trwałe zapisał się na kartach historii polskiego filmu i teatru. Jest profesorem warszawskiej Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza, w której w latach 1981-1987 pełnił funkcję Wydziału Aktorskiego oraz dwukrotnie rektora. To za jego kadencji odbudowano Teatr Szkolny Collegium Nobilium i powołano Międzynarodowy Festiwal Szkół Teatralnych. W 2001 roku odznaczono go Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski, przyznano mu też Złoty Medal "Zasłużony Kulturze Gloria Artis".

Dotychczas raczej powściągliwy w mówieniu o sobie, na potrzeby książki "Bez oklasków" po raz pierwszy dał się namówić do długiej, szczerej rozmowy o swoim życiu i karierze. Jak sam mówi o sobie, jest złożony z wielu Englertów, bo Jan Englert jest romantyczny i analityczny, niegodziwy i szlachetny, bezwzględny i empatyczny, a jednocześnie pozbawiony - wydawałoby się niezbędnego w wypadku aktorstwa - szaleństwa. Ponad pięćdziesiąt lat na scenie i piastowanie ważnych funkcji pozwoliło mu poznać dobrze własną naturę, nabrać dystansu do rzeczywistości i z ironią spojrzeć na siebie sprzed lat. I taka jest właśnie książka Kamili Dreckiej "Bez oklasków" złożona z licznych rozmów, jaką przeprowadziła z tym wybitnym aktorem - do bólu szczera, bezkompromisowa i fascynująca.